Słownik fake maila: rekord MX, DNS, punycode i inne pojęcia
W naszych artykułach rzeczy nazywają się tak, jak naprawdę się nazywają — tak samo, jak zobaczysz je w panelu swojej domeny, w komunikatach o błędach i w dokumentacji. Dzięki temu znajdziesz właściwe ustawienie albo wyszukasz słowo. Jeśli jakieś pojęcie jest niejasne, kliknij je w dowolnym artykule — trafisz tutaj, do jego krótkiego wyjaśnienia.
Domeny
Strefa (TLD, końcówka)
Ostatnia część nazwy domeny: .com, .net, .pl, .email. TLD to top-level domain, domena najwyższego poziomu. Każda strefa ma własne zasady i własną reputację — od tego zależy, czy formularze rejestracji przyjmą adres z niej. Zobacz: domena do fake maila.
Subdomena
Nazwa wewnątrz innej domeny: mail.example.com to subdomena example.com. Należy do właściciela głównej domeny, więc zależy od dwóch właścicieli zamiast od jednego.
Domena wildcard
Domena ustawiona tak, że działa każda subdomena: anything.example.com, other.example.com i tak dalej odbierają pocztę bez zakładania ich po kolei.
Rejestrator
Firma, u której kupujesz domenę i nią zarządzasz: to jej płacisz i w jej panelu zmieniasz rekordy DNS domeny. Zobacz: darmowi rejestratorzy domen.
Rejestr (registry)
Organizacja, która prowadzi całą strefę (na przykład wszystkie nazwy .pl) i trzyma główną listę jej domen. Nie masz z nią do czynienia bezpośrednio — robi to rejestrator.
ICANN
Międzynarodowa organizacja koordynująca nazwy domen. Akredytuje rejestratorów i ustala zasady, których trzyma się większość stref, w tym to, co dzieje się z wygasłymi domenami.
WHOIS
Publiczne wyszukiwanie: kto zarejestrował domenę, u którego rejestratora i kiedy wygasa. Usługi ochrony prywatności mogą ukryć w nim dane kontaktowe właściciela.
Status domeny (status w rejestrze)
Kod, którym rejestr oznacza stan domeny: ok — wszystko w porządku, clientHold lub serverHold — wyłączona, redemptionPeriod — wygasła, ale można ją jeszcze odkupić, pendingDelete — za chwilę zostanie zwolniona. Zobacz: domena fake maila przestała działać.
DNS
DNS
Domain Name System, system nazw domen — książka adresowa internetu. Odpowiada na pytania typu „który serwer przyjmuje pocztę dla tej domeny?”. Bez działającego DNS domena nie może niczego odebrać.
Serwer nazw (NS)
Serwer, który przechowuje rekordy DNS domeny i odpowiada na pytania o nie. Jeśli domena nie ma serwerów nazw, internet nic o niej nie znajdzie — w praktyce jest wyłączona. Zobacz: sprawdzanie domeny fake maila.
Rekord DNS
Jedna linijka ustawień domeny, na przykład „poczta idzie na ten serwer”. Rekord ma typ (MX, A, CNAME, TXT, NS…), wartość i TTL. Dodajesz i zmieniasz je u rejestratora.
Rekord MX
Rekord DNS, który mówi, który serwer odbiera pocztę dla domeny (MX to mail exchanger). To ten jeden rekord dodajesz, żeby odbierać fake maila we własnej domenie. Zobacz: własna domena.
Rekord A
Rekord DNS, który kieruje nazwę na adres IP — zwykle tam, gdzie stoi strona. Nie kieruje poczty; do poczty potrzebny jest rekord MX.
Rekord CNAME
Rekord DNS w rodzaju „ta nazwa jest aliasem tamtej”. Nie zastąpi rekordu MX przy odbieraniu poczty.
Rekord TXT
Rekord DNS z dowolnym tekstem, często używany, by potwierdzić, że domena jest Twoja, albo opisać zasady poczty. Nie kieruje poczty.
Rekord NS
Rekord DNS, który wymienia serwery nazw domeny.
Rekord SOA
Rekord DNS z podstawowymi danymi technicznymi domeny (jej główny serwer nazw i ustawienia czasowe). Ma go każda działająca domena.
TTL
Time to live, czas życia: przez ile sekund inne serwery mogą pamiętać rekord DNS, zanim zapytają ponownie. Dlatego zmiana nie jest od razu widoczna wszędzie.
Doręczanie poczty
SMTP
Standardowy sposób, w jaki serwery pocztowe przekazują sobie wiadomości. Każda wiadomość, która trafia do skrzynki fake maila, przychodzi zwykłym SMTP, jak każda inna poczta.
Greylisting (szara lista)
Zabezpieczenie przed spamem: serwer odbiorcy prosi nieznanego nadawcę, by spróbował ponownie za kilka minut. Prawdziwi nadawcy próbują ponownie, więc wiadomość dociera — tylko z opóźnieniem. Zobacz: odbieranie kodów weryfikacyjnych.
Odbicie (bounce)
Wiadomość, której nie dało się doręczyć i która wraca do nadawcy z błędem — na przykład dlatego, że domena nie przyjmuje poczty.
Lista blokad (blocklist)
Lista domen albo adresów, które strona odrzuca. Wiele stron prowadzi listy znanych domen fake maila i odrzuca je przy rejestracji. Zobacz: strona nie przyjmuje Twojego fake maila.
Nagłówki wiadomości
Techniczne linijki na początku każdej wiadomości: kto ją wysłał, przez jakie serwery, kiedy i z jakimi ustawieniami. Programy pocztowe zwykle je ukrywają.
Adres IP
Numer, który oznacza urządzenie albo połączenie w internecie. Każda strona, którą odwiedzasz, widzi Twój; z grubsza zdradza dostawcę i region.
Adresy i nazwy
Część lokalna (local part)
Wszystko przed @ w adresie — nazwa. Standard pozwala na 64 znaki. Zobacz: pytania o adres fake maila.
Kropki i plus w Gmailu
Gmail pomija kropki w nazwie i wszystko po +, więc j.ohn+shop@gmail.com trafia do tej samej skrzynki co john@gmail.com. Zobacz: fake Gmail i Gmail Washer.
ASCII
Podstawowy zestaw prostych liter łacińskich, cyfr i znaków, na którym zbudowano serwery pocztowe. Nazwy spoza niego trzeba przekształcić, zanim wyruszą w drogę.
Unicode
Standard obejmujący litery wszystkich języków i emoji. Domeny zapisane w Unicode są za kulisami zamieniane na ASCII (punycode).
IDN (umiędzynarodowiona nazwa domeny)
Domena z literami niełacińskimi albo emoji, na przykład пошта.укр lub 🎅.example. Zobacz: fake mail w domenach z emoji.
Punycode
Zapis IDN samymi znakami ASCII: kod zaczynający się od xn--. Ta sama nazwa zawsze daje ten sam kod i można go zamienić z powrotem. Zobacz: konwerter punycode.
Dla programistów
API
Sposób, w jaki z usługi korzystają programy, a nie ludzie. Ta strona nie ma publicznego API. Zobacz: fake mail do testów.
RFC
Ponumerowany dokument standardów internetu. Na przykład RFC 2606 rezerwuje example.com i podobne nazwy do dokumentacji i testów.
localhost
Nazwa, którą komputer nazywa sam siebie. Link do localhost w prawdziwej wiadomości działa tylko na komputerze nadawcy — dla wszystkich innych jest zepsuty.